Amerikaans HHS-rapport: tot 50 miljoen dollar aan verzekeringsclaims voor puberteitsblokkers onder verkeerde diagnosecode

Op 13 augustus 2026 publiceerde het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid (HHS) een rapport van 64 pagina's met de titel 'Wolves in White Coats', over de manier waarop Amerikaanse ziekenhuizen en klinieken puberteitsblokkers en andere gendergerelateerde behandelingen bij minderjarigen bij verzekeraars declareerden. De conclusie: klinieken gebruikten op grote schaal diagnosecodes die niets met genderzorg te maken hebben, om dekking van verzekeraars en Medicaid te krijgen voor behandelingen die daar strikt genomen niet onder vielen.

Twee codes, tientallen miljoenen dollars

Het rapport onderzocht claimdata van 2015 tot en met 2025 en vond twee opvallende patronen. Ten eerste werd de code 'endocriene aandoening, niet gespecificeerd' (E34.9) gebruikt om puberteitsblokkers te declareren bij kinderen van 9 tot 17 jaar: bij 239 patiënten ging het volgens het rapport in totaal om bijna 42,6 miljoen dollar, waarvan ruim 7,8 miljoen dollar door Medicaid werd vergoed. Ten tweede werd de code voor 'centrale vroegtijdige puberteit' (E30.1) gebruikt bij tieners van 13 tot 17 jaar — een diagnose die medisch gezien op die leeftijd nauwelijks nog kan voorkomen, aangezien vroegtijdige puberteit per definitie draait om een puberteit die te vroeg begint. Voor die claims ging het om zo'n 11 miljoen dollar. Een onderzoek van de University of Iowa uit 2023 wordt in het rapport aangehaald: daaruit bleek dat bij minder dan 5 procent van de patiënten met de diagnose 'endocriene aandoening, niet gespecificeerd' daadwerkelijk sprake was van een echte endocriene aandoening.

225 klinieken, miljoenen aan operaties

Het rapport bracht in kaart dat tussen 2015 en 2025 meer dan 225 ziekenhuizen en zorginstellingen in de Verenigde Staten een pediatrische genderkliniek opzetten. Sinds 2019 zou in totaal zo'n 120 miljoen dollar zijn gedeclareerd voor gendergerelateerde behandelingen bij minderjarigen: ruim 5.500 operaties van 12.000 tot 130.000 dollar per ingreep, en circa 8.500 trajecten met puberteitsblokkers of hormonen van 600 tot 16.000 dollar per jaar. In de deelstaat Pennsylvania alleen al werden 1.900 claims voor puberteitsblokkers gevonden bij kinderen van 10 tot 13 jaar en nog eens 1.000 bij jongeren van 14 tot 18 — een leeftijdspreiding die volgens de opstellers van het rapport ver voorbij de periode gaat waarin deze middelen normaliter worden ingezet.

Reactie van het ministerie

Minister Robert F. Kennedy Jr. liet weten dat 'artsen en ziekenhuizen de gezondheid van kinderen boven ideologie en financieel gewin moeten stellen'. De taskforce van het Witte Huis heeft de aangewezen klinieken doorverwezen naar het Amerikaanse ministerie van Justitie en de Inspectie van HHS, met het oog op mogelijke overtredingen van federale wetgeving zoals de False Claims Act.

Wat dit betekent voor Nederlandse ouders

De Nederlandse zorg is anders georganiseerd dan de Amerikaanse — declaraties lopen via het eigen zorgverzekeringsstelsel en er is geen direct Nederlands equivalent van dit rapport. Toch is de kern van de bevindingen relevant voor ouders die zich afvragen hoe zorgvuldig behandeltrajecten rond puberteitsblokkers eigenlijk worden vastgelegd en gecontroleerd: als in een land met uitgebreide toezichtstructuren zoals de VS diagnosecodes op deze schaal verkeerd konden worden gebruikt zonder dat dit jarenlang opviel, is dat een aansporing om ook in Nederland kritisch te blijven vragen naar de onderbouwing, registratie en verantwoording van een behandeltraject — en om niet zomaar aan te nemen dat administratieve dekking hetzelfde is als medische zorgvuldigheid.