Ouders: Gezondheidsraad wees verzoek om gesprek driemaal af

Op 30 juni 2026 bracht de Gezondheidsraad het advies Transgenderzorg voor jongeren uit (bron). Kort daarna schreef vader Hermes Postma op de website van Genspect dat hij en vijftig andere kritische ouders de commissie vóór de publicatie om een ontmoeting hadden gevraagd. In vertaling: «Ons verzoek werd driemaal afgewezen.» Volgens Postma is de groep ouders sindsdien meer dan verdrievoudigd en stuurde zij de commissie in april een eigen rapport van 260 pagina's, Tekortkomingen in de Nederlandse Genderzorg. Ook dat rapport is volgens hem genegeerd (bron).

Drie verzoeken, drie keer nee

Dit is het verhaal van één vader; een reactie van de Gezondheidsraad op zijn bewering hebben wij niet gevonden. Voor ouders die zelf met de gevolgen van een behandeltraject leven, voelt zo'n herhaalde afwijzing als meer dan een agendakwestie. Een commissie die een landelijk advies voorbereidt over de zorg voor hun kinderen en een groep kritische ouders niet ontvangt, roept de vraag op wiens stem in die kamer telt.

Wie de commissie wel hoorde

De commissie hield op 11 april 2025 in Utrecht een raadpleging. Volgens het advies waren jongeren en hun ouders met positieve en negatieve ervaringen uitgenodigd, en belanghebbenden met verschillende zienswijzen; genodigden konden ook een schriftelijke bijdrage indienen (bron). Het verslag noemt als aanwezigen vijf jongeren en/of hun ouders, Transvisie, Transgender Netwerk en Stichting Voorzij. De twee ouders van wie het verslag een oordeel over de zorgverleners weergeeft, vonden hen te voorzichtig. De kritiek op de behandeling zelf kwam van Stichting Voorzij, die de raad vroeg te adviseren het Dutch Protocol niet langer te volgen (bron).

Zes van de twaalf commissieleden zelf betrokken

Wat de afwijzing extra gevoelig maakt, is de samenstelling van de commissie. Hoogleraar privaatrecht Lodewijk Smeehuijzen (Vrije Universiteit Amsterdam) schreef op 19 december 2025 in het Nederlands Juristenblad dat de commissie twaalf leden telt, van wie er zes direct of indirect betrokken zijn of waren bij het voorschrijven of toedienen van puberteitsremmers en cross-seksehormonen. Twee van die zes zijn structureel geraadpleegd deskundige en hebben geen stemrecht. Smeehuijzen toetst de samenstelling aan de Code ter voorkoming van oneigenlijke beïnvloeding door belangenverstrengeling en wijst erop dat een kleine groep behandelaars zo de eigen praktijk en die van directe collega's beoordeelt (bron). Het advies zelf noemt tien commissieleden en twee structureel geraadpleegde deskundigen: een kinderarts-endocrinoloog van het Radboudumc en een gynaecoloog van het Amsterdam UMC. De Gezondheidsraad heeft hun belangenverklaringen gepubliceerd (bron).

Wat het advies over ouders zegt

Het advies beschrijft ook de plaats van ouders bij de toestemming. Voor kinderen onder de 12 jaar geven de ouders toestemming, van 12 tot 16 jaar is toestemming van zowel het kind als de ouders nodig, en vanaf 16 jaar beslist de jongere zelf. De commissie schrijft daarbij dat het onthouden van ouderlijke toestemming de zorgverlener er niet aan in de weg mag staan toch zorg te verlenen als de jongere dit weloverwogen blijft wensen of als dit nodig is om kennelijk ernstig nadeel te voorkomen, met verwijzing naar artikel 7:450 lid 2 van het Burgerlijk Wetboek (bron).

Waarom dit voor jou als ouder relevant is

Je hoeft niet bij de groep van Postma te horen om te herkennen waar het over gaat: het gevoel dat je met vragen over de zorg voor je kind nergens serieus terechtkunt binnen het systeem zelf. Dat betekent niet dat vragen stellen zinloos is — integendeel. Het betekent wel dat je er verstandig aan doet zelf goed geïnformeerd te zijn, een tweede mening te zoeken waar dat kan, en te weten dat je met twijfel niet alleen staat. Zie ook je rechten als ouder bij medische beslissingen.